Üyelik: Bugün: 0 Dün: 0 Bekleyen Üyelik(ler): 0 Toplam Üye: 42,802 En Son Üye:
BrainInfection Şu An Bağlı: Misafir(ler): 1,002 Üye(ler): 0 Toplam: 1,002
N.Y 17 yasinda bir lise öğrencisi iken 1996 yılında yazmış olduğu bi intihar mektubu :
Canimdan cok sevdigim annem ve babam´a
Sabah uyandiginizda anne yine odama gelip beni uyandirmak isteyeceksin. Belkide bu defaki soguk tenimin sucunu geceleri ictigim sigara dolayisiyla acik biraktigim pencereye yükleyeceksin. Ama bu defa ben kalkmayacagim anne. Cok düsündüm cok tarttim hayatin hafifligiyle kalbimin agrilarini . Bir cok sorunuz belki yanitsiz kalacak biliyorum. Ama bu dakika hicbirini aciklamaya yetmez artik. Ben bosverdim sizde bosverin. Bu odada kafami yastiga koyup tavana baktigim günlerin anisi geciyor gözlerimden. Yüregim cok burkuldu anne ne yalniz kalabilmeyi becerebildim nede bir birlikteligin bir parcasi olabilmeyi. Beni ölüme götüren yolun hic mümkünü olmayan bir hayat oldugunu anladim. Hayatim boyunca hic birseye karar veremedim belki ama bu intihar sanirim hayatimdaki en önemli kararim. Kimsenin sucu yok sadece birilerini ben kaldiramadim
Eylemci, eylemcinin içinde bulunduğu koşullar, intihara yol açan sebepler gibi envai çeşit etmene göre değişiklik gösterir bence bu durum. Bazısına göre kaçışken bazısına göre reddediş, bazısına göre kabullenişken bir diğerine göreyse kurtuluş olabilir intihar. İntihara yol açabilecek tek tip bir insan psikolojisi olmadığına göre intihar budur diyebileceğimiz bir genelleme yapamayız bana kalırsa. İntihar psikolojisini yalnızca insanı intihar etme noktasına getirebilecek kadar ağır badireleri atlatmış, büyük depresyonlar geçirmiş insanlar anlayabilirler. Kendini öldürme isteği, heder olmuş bir psikolojinin, göçmüş bir ruh durumunun yansımasıdır. Ama yine de içinde bir nebze umut tortusu taşıyan bir insanın kendini öldürmeyeceğini, biz insanların en kötü koşullarda dahi hayata tutkuyla bağlanma eğiliminde olduğumuzu düşünüyorum. Allah kimseyi umutsuzluğa boğmasın, zira umutsuzluk intiharın belki de tek ortak nedenidir. _________________ http://www.classicallibrary.org/
intiharın bir felsefi yönü oldugunu düşünmüyorum.
neden derseniz çünkü felsefi bakış açısında tutarlılıklar vardı oysa intiharda yok.
yani bir insan tüm olumsuzlarını ve olumlu giden hayatında sıradan bir melankoliye kapılıp intiharı planlarsa bunun tutarlı bir yanı olmaz.
ha bazısına herşey öyle üstüste geliyor ki ve asosyal yaşam onu öyle köşeye sıkıştırıyorki bir anda duygusal patlama yaşayıp bir kaçış yön arıyor.
işte bu noktada kimi deliriyor kimi hayata tutunuyor kimi kendini başka şeylere veriyor kimide bu dünyadan gitmeyi seçiyor.
bilinçsizce yapıldıgı içinde yine tutarlılığı ortaya koymuyor. _________________
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
Şu An Bağlı: 
SSS
Arama
Üye Listesi
Kullanıcı Grupları
Can Sıkıntısı Giderici!
Profil
Özel mesajlarınızı kontrol etmek için login olun
Giriş
Günlükler
Günlük Kontrol Paneli
Günlüğüm
