hep mi böyleydi gözlerin
acı dolar hüzün mü boşalırdı,
yalnızlık mı kokardı bakışların
görmesini bilenler için..
ya ellerin
hep küçükler miydi bu kadar
duygular akıp gider miydi parmak aralarından,
tutamaz mıydın hayatı arkasından
ve siyaha mı boyanırdı tırnakların
her gidişin ardından..
soluk muydu her zaman tenin
buz misali soğuk muydu
donar mıydı dokunanlar
ve kaçar mıydı korkmuş bir ceylan gibi sıcaklar..
yüreğin boynu bükük müydü hep
sessizliğin kurbanı mıydı
yada yalnızlığın altında mı ezilirdi
ve dudaklarındaki dikişleri
ruhun mu işlerdi..
ey ölü adam
işte cevapsız kalacak sorularım
işte karşında sessizliğine yenilmiş çığlıklarım
gönder bana ellerini
sol yanına uzanmak istiyor her yanım.. _________________ If I should die before I wake
pray noone my soul to take
If I wake before I die
rescue me with your smile....
En son slaveofdestiny tarafından Sal Ekm 17, 2006 12:22 pm tarihinde değiştirildi, toplamda 1 kere değiştirildi
teşekkür ederim beğenmene sevindim.. _________________ If I should die before I wake
pray noone my soul to take
If I wake before I die
rescue me with your smile....
tebrik ederim süper olmuş... _________________ birçok dönemeçte kaderimize:'buradan sap'deyip bağırmak isterken ağzımızı bile açmadan çekip gitmişizdir...
Kimsenin bilmediği bir yolun köşebaşında, ‘yanmayan’ bir sokak lambası altında buluşmaya mahkum iki sevgiliydik biz..gecenin karanlığında saklanan....
Her buluşmada bir heyecan vardı ama belli edemezdik doyasıya, dokunamazdık ki birbirimize.. tek kötü yanıydı işte bu, o beklenen buluşmaların....
Ellerimizi uzatıp tutacak gibi olsak da, aramızdan yollar geçerdi bilirdik....
Sarılıp hissetmek varken içimizdeki fırtınaları, bize kalan hep hayallerdeki yüzlerimize bakmak ve üç beş harflik kelimelere sığdırmaktı koca bir denizi....
Her gece özlemle büyüttüğümüz sevdamızı gösterirdik ayrılıklara inat....
Sen maviye boyardın beni, ben yıldızlar bırakırdım avuçlarına....
Gözlerimizden çıkarırdık dokunamamanın verdiği acının hırsını....
Deler geçerdi gözlerimiz birbirini, arkalarındaki olup biteni, çizilen hayalleri görmek için..
Koyuluğunda o sokak lambasının, birleşirdi kalplerimiz, bedenler aralarındaki görünmeyen yollar yüzünden ayrı olsa da....
Bir kalp atışı duyulurdu gecede sadece, benim değil, senin değil, bizim kalbimizdi sessizliğin bağrında çarpan, yaşama sarılan....
Gülüşlerimizdi mesafeleri telafi etmeye çalışan....
Hüzün toplardım ben gün ışığında, sen bir gülüşünle atardın onları en yüksek tepeden içi boş kelimelere sığınmadan....
Bizdik gecenin sessizliğine çığlıklar karıştıran....
Susardı belki dudaklarımız ama susturmaya kimsenin gücü yetmezdi ruhlarımızı ve o ruhlar yükselirdi göğe siyahın içinde kayan mavi bir yıldız misali....
Dağılan saçlarımı rüzgar okşardı sonbahar hüznüyle ellerinin yerine, dokunmak imkansızdı ya....
Kızamazdık o rüzgara çünkü bir güzelliği vardı.. kokumuzu taşırdı, rüzgar sen, rüzgar ben, rüzgar biz kokardı....
Paylaşılamayan bir anı gibiydik biz bir genç kızın günlüğünde, hani saklanır ya kimseler ulaşamasın diye ki anlatılsa bile o ucuz cümleler yeterli gelmezdi verilen değere....
Ben hüzünlü güzeldim, sen beyaz atlı prens..ben uçardım kırık kanatlarımla gecene, sen bütün varlığınla beni gezdirirdin bulutlarda....
Yaşam denen uçurumun kıyısında açan iki güldük biz..yüzeysel bakanların ayrı sandığı ama kökleri birbirine kenetlenmiş iki gül..yapraklarımızda yaşlar birikirdi ve toprağa düşerdi her gece can vermek için köklerimize....
Gizli bir aşktı hikayemiz, sadece bizim bildiğimiz..ay ışığıyla yazılırdı sayfalara ve gözler değil ruhlarımız okurdu..her seferinde başka bir tat bularak....
Hapsolmuşluğun içinde özgürlüğe uçmaya çalışan kuşlardık biz..zincirleri kırıp siyahta olsa, bizim için mavi görünen gökyüzünün altında buluşurduk..bedenler birer hayal olsa da, yeşilin tüm tonlarını geride bırakmış sarı bir yaprak kadar gerçekti ruhlarımız....
Günlerin içinde bir hiçlik sarardı etrafımızı, geceleri anlam bulurduk..belki bir elmanın iki yarısıydık hani birbirini tamamlayan....
Tanıdık bir huzur yerleşirdi içime seni görünce, sen gülerdin..nasıl da yakışırdı yüzüne....
Gelişlere gebe bekleyişler biriktiren iki ‘can’dık biz..doğan güneşin kızıllığını, yolların mutlu şarkılarını gelmelerde bulacaktık ve bir volkana atılan taş misali eriyip yok olacaktık birbirimizde....
Cehennemi cennet yapacak olandı mutluluğumuz..
Ateştik biz, dumanı olmayan..kendimizi yakardık saatlerce dinmek bilmeyen bir arzuyla....
Bize kalırdı hep susmalar ama şikayet etmezdik..bilirdik daha anlamlıydı onlar cümlelerden....
Sen sessizliğime sevdalı, ben çığlıklarına....
Bir sevda masalının son noktasıydık biz, o nokta bitişi simgelerdi ama bizim için ayrı bir diyara açılan kilidin anahtarı gibiydi..biz o noktada buluşurduk gizlice ve giderdik bilinmedik diyarların sessizliğine....
Bazen de başlıklardık biz şiirleri süsleyen ve o şiirlerdi hissettiğimiz eşsiz duyguları dile getiren....
En güzel şarkının notalarıydık kimi zaman..çizgiler üzerine özensizce karalanmış..okununca anlamı olmayan ama bir gitarla çalınınca harikalar yaratan..hafızalara kazınan melodiydik....
Biz yıllara meydan okuyan olacaklarız..bitişlere mahkum ilişkiler gibi değil aramızdaki bağ..bizi bağlayan sonsuz bir huzur -yaşadıklarımıza rağmen- ve ruhlarımız o huzur köprüsünde duracak beraber, bedenlerimiz kıyıda kalsa bile..
‘Ben’ ve ‘sen’dik..
‘Biz’ olduk..
Belki..
Belki birgün 'yanan' bir sokak lambası altında, görünmezlik pelerinimizi çıkarıp birbirine kenetlenen iki beden olacağız.... _________________ If I should die before I wake
pray noone my soul to take
If I wake before I die
rescue me with your smile....
koyuluğuna bürünmüş gecenin
bütün sokaklar..
bahar ardına saklanmış kışın..
toprak cansız..
bulutlar ağlamaklı..
sarı bir sıcaklık arıyor bedenim..
orada fazla güneş var mı?
mezar taşıma asmak için
ödünç alabileceğim.. _________________ If I should die before I wake
pray noone my soul to take
If I wake before I die
rescue me with your smile....
bekleyişler var aylara bölünmüş..
ama bilirim,
sonu vardır gidişlerin..
gelişler içindir terkedişlerin.. _________________ If I should die before I wake
pray noone my soul to take
If I wake before I die
rescue me with your smile....
geldiğinde ilkbahar gelmişti bu şehre..
binbir renge bürünmüştü ağaçlar ve sarısına kavuşmuştu güneş..
yetiyordu zaman sevmelere..
şimdi yoksun..
bu şehre sonbahar geldi..
eylüle boyandı gökyüzü, yapraklar solmaya yüz tuttu..
yollara bıraktığın ayak izleri hüzünle işlendi ruhuma..
yağmurlar getirdi yokluğun, gri bulutların kucağında..
zaman hasrete boğuldu, günler umutsuzluğa..
ve gittin
bu şehre yalnızlık geldi..
gittin
bu şehre sonbahar geldi.. _________________ If I should die before I wake
pray noone my soul to take
If I wake before I die
rescue me with your smile....
koşuyoruz günlerin içinde
ardımızda kalıyor saatler
ve şehre yapışıyor bıraktıklarımız..
ne kadar ömür var
ne kadar hayattayız..
sığar mı kalan zamana yaşamadıklarımız.. _________________ If I should die before I wake
pray noone my soul to take
If I wake before I die
rescue me with your smile....
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
Şu An Bağlı: 
SSS
Arama
Üye Listesi
Kullanıcı Grupları
Can Sıkıntısı Giderici!
Profil
Özel mesajlarınızı kontrol etmek için login olun
Giriş
Günlükler
Günlük Kontrol Paneli
Günlüğüm
