Bir şişe şarap ve kadehteki parmak izleri. Neydi bizi hayata bağlayan? Ölüm korkusu mu yoksa cehennem korkusu mu? Tabii cehennem diye bir şeyin varlığına inanıyorsan.
Korku! Evet. Tabii ya. Korkuydu bizi hayatta tutan ve en korktuğumuz şeylerle yüzleşmemizi sağlayan. Korkuydu bizi hayatta dibe vurduran. Belki de mutluluğu tattıran. Hayat yarışı denilen şey.
Görmediler. Tüm bunlara rağmen bize hep korkmamayı öğretmeye çalıştılar. “Korkma” dediler. Korkuyu yenmenin en iyi yolu korkunuzun üstüne gitmektir dediler. Ne dersiniz? Sizce de tüm bunları bir kenara bırakıp üzerine gitmeli miyim? Yenmeli miyim? O zaman ulaşır mıyım ölümsüzlüğe?
Neyse…
Önümde duran bir şişe şarap daha ve aynı parmak izleriyle dolu bir kadeh. Korkuyorum. Belki sonra...
Sinmişiz,
Benliğimizin derinliklerinde Yoketmişiz İnsanlığımızı.
Tutsak Etmişiz Yüreğimizi Tel Örgüler Ardına,
Özgürlüğümüzü Kurgulanan Düzene Emanet Etmişiz!
İnsanlığımızı,
İpe Takmış Vermişiz Ellerine,
İstedikleri Gibi Oynasınlar Diye... _________________ bin schon zu alt und zähl sie doch
kein Engel kommt um euch zu rächen
Heimlich werd ich auferstehen
Gott weiß ich will kein Engel sein
insan bir kaç damla kandır ve biz onu bir canavar sanarak aşkıona emanet ettik.aşk bir canavar uğraşıdır; ve uzaklardan gelen bir savaşçıya aşıktır. _________________ Yaratmak güç istencinin en kudretli belirtisidir.
Karanlık da ona yataklık eder !
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
Şu An Bağlı: 
SSS
Arama
Üye Listesi
Kullanıcı Grupları
Can Sıkıntısı Giderici!
Profil
Özel mesajlarınızı kontrol etmek için login olun
Giriş
Günlükler
Günlük Kontrol Paneli
Günlüğüm
