Soilwork'ün bestelerinde büyük pay sahibi olan gitarist Peter Wichers Stabbing “The Drama” albümü sonrası gruptan ayrılınca herkes yeni albümde parçaların nasıl olacağını merak etmeye başlamıştı. Hatta Bjorn Strid, Rock Station'da yayınlanan bir röportajında Wichers'ın gruptan ayrılması sonrası kendilerinin de biraz kaygılandığını itiraf ediyor ancak her şeyin yolunda gittiğini ve riffler üzerinde çalıştıklarını belirtiyordu. Sonunda Peter'siz albümlerini yarattılar ve Ekim 2007'de dinleyicilerine sundular. Yeni gitaristleri ise DIMENSION ZERO'dan tanıdığımız Daniel Antonsson…
Başka bir yazının konusu olan Nuclear Blast Allstars projesinin 2. albümü “Out Of The Dark”'ın tüm bestelerini yaratan Peter Wichers müthiş bir müzisyen olmasına rağmen, son Soilwork albümünü dinledikten sonra bu ayrılığın çok da üzücü olmadığını gönül rahatlığıyla söyleyebilirim. Zira Wichers'ın yokluğu yeni Soilwork bestelerini daha farklı kılarken, bir Allstars projesinde de genelde Soilwork şarkıları dinlemiş olmak karşısında bundan daha farklı düşünemezdim. Kısaca kimi düşüncelerin aksine Soilwork ekibi işin altından başarıyla kalkmış ve taş gibi bir albümle yoluna devam ediyor.
Müzikal yapı anlamında eski Soilwork albümlerine bakıldığında, hiç kuşku yok ki bu albüm diğerlerinden ciddi anlamda farklılıklar içermiyor… Modern Melodik Death Metal'i yaratan ve geliştiren Soilwork karakteri korunmuş ve yine etkili nakaratlar parçalarda önemli yer tutuyorlar. Bu manada en iyi örnek, hem müthiş nakaratı hem de özellikle “Natural Born Chaos” dönemini anımsatan yapısıyla 2. parça “Exile”... Albümün gelişkin yanı ise, ön plana daha çok çıkmış süratli gitarları ve klasik Soilwork karakterine ustalıkla yedirilmiş sertliği... Bu sertlik yeni gitarist Daniel ve Ola Frenning'in gitarlarının hızı ve sürekliliğinde ortaya çıktığı kadar, Dirk Verbeuren'in davullarında da kendini gösteriyor. “The Pittsburgh Syndrome” anlattığım bu yapının en güzel örneklerinden biri. Her şeyiyle nefis bir parça... Veya nakaratıyla parçaladığı kadar, durmak bilmeyen kıpır kıpır gitarlarıyla “As The Sleeper Awakes”... Elbette Björn "Speed" Strid'e ayrı bir parantez açmam gerekiyor bu noktada.
Bu herif kesinlikle Metalin son zamanlarda çıkardığı en iyi vokalistlerden biri... Müthiş bir öfke ve sertlikten, pırıl pırıl yankılanan bir duygusallığa kadar yarattığı bütün katmanlarda zorlanmadan hüküm sürüyor. Soilwork'ün en büyük kozu budur belki de... Bu albümde yer yer sesini çok daha brutal kullanan "Speed"in, albümün başından sonuna kadar her şarkıya damgasını vurduğu ve parçaları olduğundan daha yukarı taşıdığına şüphe yok. O'nu albümün en depresif şarkısı “Sick Heart River”'da bir dinlemelisiniz. Karanlıklara haykıran bu yaralayıcı ses parça parça ediyor bütün notaları...
Evet Soilwork 2007'nin ve kendi tarihlerinin en iyi albümlerinden “Sworn To A Great Divide” ile sıkı bir yumruk attı...
Şu An Bağlı: 