Hypocrisy (1999) ile genişletilmiş evrenimize giren, Into thee Abyss (2000) her dinlediğimizde gök yüzüne bakıpta UFO arayan, Virus (2005) ile tüm zehri kapıp her nefes alışımızda kanımızın yeşile döndüğünü hisseden zavallı dünyalı varlıklara olarak Peter Tägtgren uzayda ne yapsa dinlerim diyip ışınlanıyorum A Taste of Extreme Divinity (2009) albümüne.
Hayatında hiç Hypocrisy dinlememiş arkadaşlar kendi isimlerini taşıyan 1999 model albümlerinden girişi sahip Fractured Millenium umu dinleyerek bu kritiği okuyabilirler.
Albümün ilk parçasının üstüne gelip basıyorum PLAY tuşuna. Uzaylıların inşa ettiği egzantirik bir geminin koridorlarında koşturmaya başlıyor...
A Taste of Extreme Divinity nide eski albümlere nazaran daha sert bir Hypocrisy bizi selamlıyor. Kendi türdaşlarına nazaran daha melodik, atmosferik işlere imza atan, kalıpları kırıp kendi türünü yaratan ve bunu metal camiasına kabul ettirebilen ender gruplardandır Hypocrisy.
Bu albümde sağlam göktaşı zeminine kazınmış keskin ışın kılıcı rifleri, Peter babanın uzaylı çığlıkları ve kızıl marsın ulumalarıyla dolu.
Başta Sky Is Falling Down olmak üzere tüm albüm bir death metal ziyafeti.
Hiç dinlememiş olanlar Hypocrisy (1999) ile başlayıp bu güne kadarki tüm albümleri dinleyebilir.
Bilenler zaten bu albümü çoktan uzayın derinliklerine yollamışlardır.
1. Valley of şe Damned
2. Hang Him High
3. Solar Empire
4. Weed out the Weak
5. No Tomorrow
6. Global Domination
7. Taste the Extreme Divinity
8. Alive
9. Thee Quest
10. Tamed (Filled Wiş Fear)
11. Sky Is Falling Down
NOT: Hypocrisy – Fire in şe Sky ı dinleyerek olgunlaşmış birisinin toplumsal yaşama ayak uydurması beklenemez. Uzaylılar kaçırsa da kurtulsak şu hayattan!!!
Şu An Bağlı: 