Yıl 1989. Bir thrash metal grubu, dönemin devi Sovyetler Birliği'nde turneye çıkıyor. Azgın kalabalık o kadar çığrından çıkıyor ki grup apar topar 5 günlük bir tren yolculuğuyla sınırdışı ediliyor. İşte bu 5 günlük zoraki tren hapsi, 7:00 From Tashkent ve Don't Belive parçalarının bestelenmesine, sonrasında da Artillery tarzının alabildiğine doğu ezgileriyle bezeli, melodik ve teknik bir hal almasına yol açıyor. Bütün bunları takiben çıkan 90 tarihli kült thrash metal albümü By Inheritence 'ı dinleyen herkes ne demek istediğimi anlayacaktır. (Dinlemeyen thrash tutkunu kaldı mı hala?)
Kadro:
Soren Nico ADAMSEN- vokal
Michael STUTZER- gitar
Morten STUTZER- gitar
Perm JANSEN- davul
Peter THORSLUND- bas
99 tarihli B.A.C.K. sonrası on yıl süren sessizlik, When Death Comes ile bozuluyor. Artillery nin 5. stüdyo albümü, 3ü sınırlı digipack versiyonları ve Japon versiyonları haricinde yayınlanmayan toplam 13 parça içeriyor. (Bu Japonya bonuslarına eminim siz de çok sinirleniyorsunuzdur.)
Albümün karakteristiği; yüksek hız, fazlaca melodi, yerinde sololar, abartılmamış davullar ve temiz bir kayıt kelimeleriyle özetlenebilir. Temiz kayıt, bu denli hızlı rifflerle birleşince ortaya ister istemez power metal soslu bir thrash metal albümü çıkmış. By Inheritance ve daha önceki albümler koleksiyonun gözbebeği olan eski tayfa dinleyici için olumsuz sayılabilecek bu durum, grupla yeni tanışacaklar için çekici gelebilir. Hatta Flemming Ronsdorf'un çıldırtıcı vokalinden mahrum kalmış şanssız dinleyiciler, yeni vokalist Soren Nico Adamsen'i gözünde ilahlaştırabilir. Gerçekten de Nico çok başarılı bu albümde. Tiz çığlıklardan brütale kadar pek çok işe bulaşmaktan geri durmamış. Her ne kadar Ronsdorf hafızalarımıza bir thrash tanrısı olarak kazındıysa da yeni vokalist doğru seçim görünümünde şimdilik. Gitar soloları ve davullar, grubu önceden bilenler için büyük süprizler vaad etmiyor. Önceki albümlere oranla en büyük değişiklikler kuşkusuz yeni vokalist ve parçaların hayli agresif yapısı. Bu agresiflik, 10 yıldır albüm yapamamış bir grubun amatör hırsıyla doğru orantılı geldi bana...
Albüm yayınlanmadan promo niyetine internete salıverilen iki parça When Death Comes ve 10.000 Devils, diğerlerine göre daha cilalanmış duruyor. Ancak iki parça var ki gerçek hit bence onlar. Alabildiğine melodik ve saldırgan Rise Above It All ve mükemmel lirikleri, kesik taramalı riffleriyle Damned Religion, değeri sonradan anlaşılacak iki şaheser kanımca. Damned Religion'dan bir kesit:
Your morals are not my morals
Your religion means nothing to me
Your two-faced lying high priests of power
Take your gospel stay away from me.
Religion in your blood,
Religions in your head, religion is your drug
Can never get enough.
Yıllar geçtikçe daha çok dinlenecek, daha geniş kitlelere yayılacak bir albüm bu. 80'li yılların kült thrash metal eserlerinin ilk çıktığında yarattığı şaşkınlıktan bihaberşanssız yeni nesil thrasherlarına ilaç gibi gelecek bence. 15 yıl sonra "2009 da o albüm çıkmıştı ve ben ayıla-bayıla günlerce dinlemiştim." havasını atma şansını elde eden yeni jenerasyonun, Artilley'ye büyük bir teşekkür borcu var!
Şu An Bağlı: 
